Lot
Mimo, że na co dzień bociany są ptakami żyjącymi w samotnych, odizolowanych od innych ze swego gatunku, parach, to w pewnym okresach roku - migrowania oraz zimowania - grupują się bardzo liczne stada. Bociany starają się jak najmniej machać skrzydłami - najczęściej po prostu szybują unosząc się na ciepłych prądach powietrza, skrzydeł używając tylko podczas wzbijania się w powietrze oraz gdy jest to niezbędnie konieczne. Bociany, które udają się na wspólną wędrówkę, często latają na bardzo dużych wysokościach - notowano już grupy szybujące aż 3500 metrów p.p.m.! Bociany zgrupowane w kolonie mają świetną organizację - gdy tylko wzejdzie słońce kilka ptaków wzbija się wysoko w niebo i poszukuje odpowiednich prądów powietrznych, które mogłyby wspomóc szybowanie. Gdy już je znajdą powracają do stada, i niebawem wszystkie bociany wzbijają się w niebo i szybują ścieżkami, jakie zostały wytyczone przez owych zwiadowców. Dlatego właśnie, że unoszą się na prądach powietrznych, nie latają w kluczach, nie odczuwają bowiem oporu powietrza tak jak inne ptaki, które podczas lotu są aktywne i dużo machają skrzydłami. Jednak z powodu swego sposobu latania bociany nie mogą podróżować nocą - tylko w dzień powstają ciepłe prądy powietrzne, zwane prądami termicznymi - powstają w wyniku nagrzania ziemi przez słońce.